22/8/12

..

nice
http://telewizjaslaska.pl/reptilot.html?uxazlistenid=56



__________________
"  I couldnt, somehow, for thinking." (c) sarah zayne
Wed, 22 Aug 2012 1:00:46

14/2/11

16/1/11

7/1/11

oloi mas lene..


ela ligo pros ta edw....

16/11/10

Από status

i eisodos sta oneira einai dwrean...i eksodos einai pou kostizei...

3/9/10

Όταν το μόνο που σε ηρεμεί είναι η μουσική τι άλλο μένει να κάνεις;

Πρώτη εκτέλεση από Police προτιμώ αυτή όμως.

Message in a bottle - Machine Head



And a little touch of red.

The burning red - Machine Head


12/7/10

:)

"Κουφάλες δεν ξοφλήσαμε
αυτό έχω μόνο να τους πω
τα όνειρα των εραστών
δε σβήνουν..."

1/5/10

100 +1 anarthseis.....

Each woman waiting a blonde prince riding a white horse to kiss her and bring her back to life. I found him... but there is a thing. he is just like the little prince, darkhaired and without the white horse. does it matter;

14/3/10

Working Class Hero - John Lennon




Είδα αυτό το video και διαπίστωσα πόσο επίκαιρο είναι.
Σας το παραθέτω εδώ.
Περιμένω τη γνώμη σας...

"As soon as you are born they make you feel small..."

22/1/10

:)

αλλοι παιρνουν ναρκωτικα για να νιωσουν ερωτευμενοι και αλλοι ερωτευονται και νιωθουν σαν να εχουν παρει ναρκωτικα...

15/1/10

th mia stigmh nomizeis oti exeis ola osa 8eleis..
oti kataferes na apokthseis kai na gineis kai to oneiro sou..
kai 3afnika suneidhtopoieis oti den exeis tpt..
oti zeis se mia outopia..
telika koroiseuoume ton eayto mas kai tou leme psemata??
mhpws oloklhrenontas ena stoxo o phxhs αnevainei?
mhpws stamatame na 8eloume ayta pou 8elame?
h apla pote den eixame pragmatika koita3ei ti ginete??

14/12/09

.

Προτιμώ τις μικρές παρέες σε παραλίες με φωτιές.
Αύγουστος, Πανσέληνος...
Και ένας τρελός να παίζει μουσική,
μόνος μέσα στη μέση.
Τώρα τον ακούν;
Δεν τον πολυνοιάζει.
Παίζει για τον εαυτό του
και για κάποιους που δεν τον άκουσαν ποτέ.

12/12/09

κάτι ξεχάσαμε

ρε παιδιά,
τι γίνεται;
πού πηγαίνει όλο αυτό το πράμα τριγύρω μας;
ποιοι είσαστε πλέον;
γιατί αλλάξαμε όλοι τόσο;
πότε είμασταν έτσι;
τόσο εγωιστές και παρτάκηδες;
παρατηρώ κάθε μέρα πως έχουμε ξεχάσει όλα όσα μας δώθηκαν
και τρέξαμε να πάρουμε κινητά και αυτοκίνητα για να νιώσουμε κάποιοι.
μη μιλήσω για σχέσεις...
φιλικές;
ερωτικές;
οικογενειακές;
τι είναι αυτό;
θυμηθείτε...
θυμηθείτε και ξυπνήστε γιατί...δεν ξέρω...

5/12/09

.

let down
and
let down by
do dark roses have thorns?
sorry?
hurt?
we'll see...

egw den akousa th gnwmh kanenos..

1/12/09

...

...
I become better only
because I hate what I am
bad enough
...

2/11/09

27/10/09

19/10/09

who are you foolin'
who do you think you are
playing god is not a game
too much of too many to think
think of yourself
no think of the others
why do things have to end
why do things have to end when you do not want them to
pain keeps you awake
even though you cannot see
focus is lost just as your thoughts
you have everything
you should be the happiest man on earth
she said
why aren't you
don't know?
when shut up and walk away until you do
i said...

16/10/09

Η ευτυχία

Η ευτυχία είναι μια ηλιαχτίδα...
Όταν αγγίζει μια καλή καρδιά,
σαν το φως που συγκλίνει στον καθρέφτη,
αντανακλάται με τη διπλάσια λάμψη.
Γίνεται τέλεια μόνο όταν τη μοιράζεσαι....

22/9/09

Μια χούφτα πρέπει...

Πρέπει να φύγω,
να φύγω μακριά σου.
Σου κάνω κακό
Φεύγω λοιπόν.
Σε αφήνω με κάτι από μένα για παρέα
Σε αφήνω και φεύγω με κάτι από σένα
Μην ξεχνάς να χαμογελάς
Σου το είχα πει
Αν καταλάβω ότι δεν πρέπει να είμαι εδώ θα φύγω
και εσύ τρόμαξες τόσο που το έβλεπες και το έκρυψες από μένα
μα δε σου έμαθα πως όλα τα βλέπεις; αργά ή γρήγορα...
έτσι και εγώ τώρα.
να προσέχεις και να πιστέψεις σε σένα ελπίζω κάποια στιγμή
αρκετούς πλήγωσα
πρέπει να σώσω ό,τι έχει απομείνει από το φως μέσα μου
μοιάζω με φεγγάρι. Φαίνομαι μεγάλος απλά οι άλλοι έχουν προχωρήσει πιο πέρα δεν το βλέπεις
πρέπει να σώσω όσο περισσότερους μπορώ
πρέπει να είμαι το καλύτερο που μπορώ
ελπίζω αυτό να είναι αρκετό


το ήξερα ότι θα καταλάβαινες...

7/9/09

Ο λόγος

Ένα τραγουδάκι λέει πως ο λόγος δεν έχει λόγο να λέγεται...
συμφωνώ...
οι άλλοι κρίνουν εκ του αποτελέσματος, σωστά;
εμείς είμαστε που κρίνουμε τον εαυτό μας πιο αληθινά,
μόνο εμείς βλέπουμε, μόνο εμείς ξέρουμε το γιατί.
Και είναι ώρες που αναρωτιέμαι: Πώς γίνεται να ξέρουμε να κρίνουμε τον εαυτό μας;
Προφανώς δεν μπορούμε να είμαστε αντικειμενικοί,
μπορούμε να προσπαθήσουμε...
πρέπει;
Μήπως είναι απλά η συνείδησή μας αυτή που θα μας κρίνει;
Δεν ξέρω και δεν έχω αυταπάτες, το πιο πιθανό είναι να μη μάθω ποτέ...

19/6/09

Η γυναίκα

Η γυναίκα φτιάχτηκε από τα πλευρά του άνδρα: όχι από τα πόδια για να την πατάει, όχι από το κεφάλι για να είναι ανώτερη, αλλά από τα πλευρά για να είναι ίση, κάτω από το μπράτσο για να προστατεύεται, δίπλα από την καρδιά για να την αγαπάνε.

18/6/09

:p

Καθώς χάζευα τις προάλλες στο youtube έπεσα πάνω σε αυτό το video
και μου έκανε μεγάλη εντύπωση.
Εσένα;



Happy Together

12/6/09

όρια

Τα όρια λεπταίνουν
τόσο διάφανα
toso diafana
πώς ξέρεις ότι δεν τα πέρασες ήδη
πως δεν ήταν εκεί πίσω σε εκείνη τι στροφή
εκείνη η γραμμή του μεθυσμένου καπνού
που χόρευε κοντά σου
μα δεν την άγγιζες ποτέ
όσο πλησίαζες το χέρι τόσο χανόταν μακρυά σου
μόνο την οσφραινόσουν
αυτή τη μεθυσμένη γραμμή
του μεθυσμένου καπνού
τα όρια σου
ίσως αυτό είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις
ίσως μια μέρα να ξέρεις
ίσως


28/4/09

λίγο από όλα...

λίγο κόκκινο, κάνει;
λίγος θυμός, κάνει;

λίγο μαύρο, κάνει;
λίγο μοναξιά, κάνει;

-Μόνος; μα πώς;
-Πάντα μόνος.
-Τόσοι γύρω...
-Ναι, γύρω.
-Κοντά κανεις;
-Ίσως ένας, δύο...
-Πιο πέρα οι άλλοι; γιατί;
-Φόβος.
-Ναι, μπορεί να σου κάνουν
-Όχι για μένα, για εκείνους...

8/4/09

...βαρέθηκα να ζω και να ελπίζω για κάτι που δεν υπάρχει πια ελπίδα...





Είχα καιρό να γράψω κάτι από μόνος μου.
Συνηθίζω να μιλάω με λέξεις άλλων.
Είπα τώρα να μουτζουρώσω τα χαρτιά με δικιές μου.
Κάπου διάβασα το παραπάνω.
Και μου δημιουργήθηκε η απορία: πώς ξέρουμε πως κάτι δεν έχει καμία ελπίδα;
Πώς ξεγράφουμε κάτι;
Δεν ξέρω...
Έχω την τάση να μην αφήνω τίποτα.
Να μην ξεγράφω τίποτα και κανένα παρά μόνο στο έσχατο σημείο.
Τι να πεις...εγώ είμαι και παράξενος.
Ίσως και θύμα...ή μήπως τελικά θύτης;
Μήπως ξέρεις;

2/4/09

Μια φίλη μου έδωσε τα παρακάτω, τα γράφω εδώ για να μην τα ξεχάσω και για να τα δει και μία ακόμα...

Φοβάμαι πολύ,αλήθεια..
Φοβάμαι σα beniamin,φοβάμαι σα Σοφία.Φοβάμαι ολοκληρωτικά.
Φοβάμαι το αύριο κ το ύστερα.Πολύ όμως.
Φοβάμαι αυτό που θα έρθει,ή ενίοτε αυτό που δε θα έρθει..
Φοβάμαι βαθιά απο μέσα μου..Φοβάμαι τα χρόνια μετά
και φοβάμαι το ξημέρωμα.Την αλλαγή φοβάμαι κ την απομάκρυνση.
Φοβάμαι ό,τι φοβούνται κι άλλα πόσα εκατομμύρια άνθρωποι,
πάνω σ'αυτό το όνειρο του παραλόγου που λέμε γη.
Φοβάμαι σήμερα.Φοβόμουν κ χτες.Ας φύγει αύριο...


Είσαι ό,τι απομένει.
Ό,τι έχει ποτέ αληθινά υπάρξει.
Αυτό που ζητώ πάντα κ ακολουθώ και μαζεύει τα δάκρυά μου.
Αυτό είσαι.
Μια μικρή βροχή και ένας υπέρλαμπρος ήλιος.
Μια χαρά αναπάντεχη και μια βαριά θλίψη.
Είσαι οι ώρες που περνάνε κ οι μέρες που δε θα έρθουν ποτέ.
Είσαι η μήτρα που γεννάει τα όνειρα
και το καλούπι για τον καθημερινό μου εφιάλτη.
Είσαι το γράμμα που ποτέ δεν έστειλα κ η κλήση που απέρριψα.
Είσαι το μόνο που φέρνει ελευθερία κ εγώ το σκλαβώνω.
Είσαι κάτι πάνω από μένα κ κάτι πιο λίγο από την ευτυχία μου.
Είσαι η ζωή που δε χαίρομαι όσο θα'θελα κ αποφασίζω να μη ζω.
Είσαι η πεφταγγελόσκονή μου κ συγχώρα με που σε λησμονώ..

28/3/09

Για φίλους...



Όμορφο τραγουδάκι δε συμφωνείτε;
Ή μήπως να πω τραγουδάρα;
Ναι καλύτερα έτσι...

27/3/09

Είναι το γέλιο σου...

Επειδή πολύ πέσαμε θα βάλω και ένα χαρούμενο τραγουδάκι που θυμήθηκα.
Πάντα με κάνει να χαμογελάω...
Ελπίζω κι εσένα...

26/3/09

Η μπαλάντα του κατάδικου


Μια καταδίκη σε περίμενε
Στην πρώτη βόλτα της ζωή σου
Για μια γυναίκα που θα πήγαινε
Ως την άκρη αυτής της γης μαζί σου

Μέσα στης τρέλας σου τον ίλιγγο
Μόνο τα μάτια της ζητούσες
Και στο κορμί της το ανήλικο
Την αθώωση της νιότης σου ποθούσες

Κάνε να λάμψει η νύχτα
Να αλλάξει ο κόσμος όλος σε μια νύχτα

Τώρα της πας τα δώρα της
Την ξαφνική επιστροφή σου
Μα η ερημιά πήγε στην ώρα της
Το γυμνό να ντύσει της σιωπής σου

Σαν αγνοούμενο σε ξέγραψε
Μα πώς να πει πως δεν σε θέλει
Ακόμα, όλα τα γράμματα σου έκαψε
Μα η αλήθεια της πονάει το στρώμα

23/3/09

my roses to no one...



...the way that I smile is the way that i cry...

5/3/09

Θυμάσαι?

Σε μια ξένη πόλη,ούτε δική μου ούτε δική σου
εκεί σε πρωτοείδα

Μπορεί και να μ'ήξερες από παλιά
κι απλά με ξαναβρήκες
Κι έβρεχε,χωρίς ομπρέλα,το θυμάσαι;

Την άλλη κιόλας μέρα φτιάξαμε ένα τρένο
κίτρινο,κόκκινο,μπλε το βάψαμε
και ταξιδεύαμε τη γη

Τις νύχτες ταξιδεύαμε στον ουρανό
αστέρι και σταθμός,θυμάσαι;

Βρήκες το πιο μακρινό αστέρι
κι είπες να το γυαλίσουμε,να του φυτέψουμε
μια λεύκα
να μείνουμε για πάντα εκεί,θυμάσαι;

'Οταν σου έδινα ένα πορτοκάλι
πήγαινε να πει,μόνο μαζί σου ταξιδεύω

Με πέντε πορτοκάλια κάναμε πορτοκαλάδα
την πίναμε μισή μισή,θυμάσαι;

Κι έτρεχα κάθε άνοιξη σ'όλη τη γη
να βρω το πρώτο λουλούδι
για σένα βέβαια

Κατέβαινες στα βάθη του ωκεανού εσύ
και μου 'φερνες ένα κοχύλι,θυμάσαι;

'Αμα στο ζήταγα,γινόσουνα ποτάμι,λίμνη,θάλασσα,ωκεανός
Κι όταν το ζήταγες,γινόμουν κι εγώ,θυμάσαι;

Μου έστελνες στον ύπνο μου όνειρα
καλοπλυμένα,καλοχτενισμένα

Και τα δικά σου όνειρα εγώ στα ετοίμαζα,θυμάσαι;

Θυμάσαι,τότε που κατέβηκα στον ύπνο σου
μ'ένα τεράστιο ροζ αερόστατο;

Σου χάρισα ένα μύλο
να τον κρατάς γερά γιατί φοβόσουν τα σκοτάδια

Μου χάρισες έναν ολόιδιο κι εσύ
Το θυμάσαι ακόμη;

Μια νύχτα χάθηκες σ'ένα μεγάλο δάσος
είχες το μύλο,δε φοβήθηκες
κι έτρεξα και σε βρήκα

Μου χάρισες ένα χρυσόψαρο που μέτραγε ως τα χίλια
κι ένα τζιτζίκι και μια ζίνα
κι ένα πουκάμισο άσπρο,τα θυμάσαι;

Και σου 'μαθα να ζωγραφίζεις κάμπους και ποτάμια
Μην πατάς πολύ το μολύβι,σου 'λεγα
Μια αγκαλιά ψυχές το τοπίο
κι οι ψυχές δεν έχουν περίγραμμα,θυμάσαι;

Και μου 'μαθες να φτιάχνω χάρτινα καράβια
και χάρτινα κινέζικα πουλιά

Μια μέρα είπαμε,καιρός πια να εφεύρουμε τη δική μας γραφή,
να μην την ξέρει άλλος

Τη ζωγραφίσαμε στο πι και φι,κοντά σ'ένα ποτάμι
πάντα ένα ποτάμι
Τη θυμάσαι ακόμα εκείνη τη γραφή;

Κι εφεύραμε ένα σωρό πράγματα από τότε,
τη σαντιγύ
τον ήλιο
τις αϋπνίες
την παλίρροια
το σκούρο μπλε
Τα θυμάσαι όλα;

'Ο,τι δε χώραγε στις λέξεις,το κάναμε μικρές
σημαιούλες πολύχρωμες
Θυμάσαι πώς τις ανεμίζαμε;

Το μαγικό δωμάτιο,που άλλαζε σχήμα ανάλογα με τη στάση
του κορμιού μας,το θυμάσαι;

Κι ήταν φορές που γινόταν ολοστρόγγυλο,θυμάσαι πότε;
Μαζί διαβάζαμε τα πιο ωραία παραμύθια
κι όταν μας τέλειωσαν
αρχίσαμε να παίζουμε τα δικά μας παραμύθια

Μια φορά κι έναν καιρό ήτανε δύο,θυμάσαι;

'Ητανε δύο κι ήτανε σαν ένας και πολλοί μαζί

Χωρίζαμε για λίγο μόνο,γιατί αλλιώς
πώς θ'ανταμώναμε ξανά;

Και σου 'γραφα κάθε στιγμή κάτι τεράστια γράμματα
κι εσύ μου 'γραφες ακόμα πιο τεράστια

Μια φορά όμως που άργησες
πρόλαβε κι ήρθε ένας χειμώνας,που κράτησε όσο πέντε

Κι όταν τέλειωσε,ήρθε πάλι χειμώνας ακόμα πιο βαρύς
και δεν μπορούσες να γυρίσεις

'Εμεινες μακριά
και μου 'γραψες,η πιο μεγάλη απόσταση είναι ο χρόνος


Μπορεί...
Όμως τα πιο ωραία ταξίδια μας
δεν τα ταξιδέψαμε ακόμη
Σε περιμένω

Έλα...
Θα μετρήσω ως το δέκα...

2/3/09

first we learn to fly, then we learn to cry, later in the evening we may die...

άβαταρ(=εικόνα μου)

Μια φίλη, η lockheart, με προσκάλεσε να παίξω...
ας δούμε λοιπόν.
Το avatar μου είναι μια εικόνα όπου το καθρέφτισμα του ανθρώπου είναι ένα κοράκι.
Έχετε δεί το Crow;
Πάντα μου άρεσε.
Δεν ξέρω, δεν το σκέφτηκα και πολύ...
...για μένα δείχνει το καθρέφτισμα μιας μόνιμα
παρεξηγημένης ψυχής που ισορροπεί ανάμεσα στο
φώς του ανθρώπου και το σκοτάδι του "κυνηγού"...

symphony of destruction

Πόσες φορές νιώθετε ότι φταίτε εσείς για όσα γίνονται στους γύρω σας.
Όχι δεν έπαθα από το πολύ Lost...
Απλά νιώθω ότι κάποιες φορές απλά είμαι εδώ
για να καταστρέφω πράγματα...
Έχετε νιώσει κι εσείς έτσι;

25/2/09

Αριθμός 70...και πάλι λίγες...από chain mail κατά του αλκοόλ...

Βρέθηκα σε ένα κατάστημα, στο διάδρομο με τα παιχνίδια.

Με την άκρη του ματιού μου, παρατήρησα ένα αγοράκι γύρω στα πέντε, το οποίο κρατούσε μια κούκλα.
Δε σταματούσε να της χαϊδεύει τα μαλλιά και να τη σφίγγει προσεκτικά πάνω του.


Αναρωτήθηκα για ποιον προοριζόταν αυτή η κούκλα.


Το αγοράκι γύρισε κάποια στιγμή προς την κυρία που βρισκόταν πλάι του:

«Θεία μου, είσαι σίγουρη ότι δε μου φτάνουν τα λεφτά;»

Η γυναίκα του απάντησε χάνοντας κάπως την υπομονή της:

«Είπαμε ότι δεν έχεις αρκετά λεφτά για να την αγοράσεις.»

Έπειτα, η θεία του του ζήτησε να μείνει εκεί και να τον περιμένει για λίγο, κι εκείνη έφυγε βιαστικά. Το αγοράκι κρατούσε ακόμη στα χέρια του την κούκλα.

Τελικά,
κατευθύνθηκα προς το παιδί και το ρώτησα σε ποιον ήθελε να δώσει την κούκλα.

«Αυτή την κούκλα την ήθελε η αδερφή μου περισσότερο από καθετί για τα Χριστούγεννα. Ήταν σίγουρη ότι θα της την έφερνε ο Άι-Βασίλης.»
Του είπα τότε ότι μπορεί και να της την έφερνε, κι εκείνο μου είπε θλιμμένο:
«Όχι, ο Άι-Βασίλης δεν μπορεί να πάει εκεί που είναι τώρα η αδερφή μου... Πρέπει να δώσω την κούκλα στη μαμά μου να της την πάει.»

Τα μάτια του ήταν πολύ θλιμμένα ενώ έλεγε αυτά τα λόγια.


«Πήγε να συναντήσει τον Χριστούλη. Ο μπαμπάς λέει ότι και η μαμά θα πάει να συναντήσει το Χριστούλη σε λιγάκι. Έτσι, σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να πάρει την κούκλα μαζί της και να την πάει στην αδερφούλα μου.»

Η καρδιά μου πήγε να σταματήσει.

Το αγοράκι σήκωσε το βλέμμα προς εμένα και μου είπε:

«Είπα στον μπαμπά να πει στη μαμά να μη φύγει αμέσως. Ζήτησα να περιμένει μέχρι να γυρίσω από το μαγαζί.»
Μετά, μου έδειξε μία φωτογραφία που απεικόνιζε το ίδιο το αγοράκι μέσα στο κατάστημα να κρατάει την κούκλα, και μου είπε:
«Θέλω η μαμά να πάρει κι αυτή τη φωτογραφία μαζί της, για να μη με ξεχάσει. Την αγαπάω τη μαμά και δε θέλω να μ
ʼαφήσει, αλλά ο μπαμπάς λέει ότι πρέπει να πάει μαζί με την αδερφούλα μου.»

Ύστερα, χαμήλωσε το κεφάλι του κι έμεινε σιωπηλό.
Έψαξα στην τσάντα μου κι έβγαλα από μέσα ένα μάτσο χαρτονομίσματα και ρώτησα το αγοράκι:
«Τι λες να μετρήσουμε τα λεφτά σου μια τελευταία φορά για να σιγουρευτούμε;»

Εκείνο απάντησε:
«Εντάξει, όμως πρέπει να βγουν αρκετά.»
Έριξα κρυφά κάποια χρήματα μαζί με τα δικά του και αρχίσαμε το μέτρημα. Έφταναν με το παραπάνω για την κούκλα. Περίσσευαν κιόλας αρκετά.
Το αγοράκι ψιθύρισε:
«Ευχαριστώ Χριστούλη που μου έδωσες αρκετά λεφτά.»

Έπειτα με κοίταξε και είπε:

«Είχα ζητήσει από το Χριστούλη να κάνει να έχω αρκετά λεφτά για νʼαγοράσω την κούκλα και η μαμά μου να μπορεί να την πάει στην αδερφούλα μου.
Εκείνος άκουσε την προσευχή μου.
Ήθελα να έχω αρκετά λεφτά για νʼαγοράσω και ένα λευκό τριαντάφυλλο για τη μαμά, όμως δεν τόλμησα να του το ζητήσω.
Εκείνος μου έδωσε αρκετά λεφτά για νʼαγοράσω την κούκλα και το λευκό τριαντάφυλλο.
Ξέρετε, αρέσουν πολύ τα λευκά τριαντάφυλλα στη μαμά...»
Λίγα λεπτά αργότερα, η θεία του ξαναγύρισε, κι εγώ απομακρύνθηκα σπρώχνοντας το καροτσάκι μου.

Τέλειωνα τα ψώνια μου με ένα συναίσθημα εντελώς διαφορετικό από ότι όταν τα άρχιζα.

Δεν μπορούσα να βγάλω απʼτο μυαλό μου το αγοράκι.

Μετά θυμήθηκα ένα άρθρο στην εφημερίδα, λίγες μέρες πριν, που μιλούσε για έναν οδηγό σε κατάσταση μέθης που είχε χτυπήσει ένα αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε μια νεαρή γυναίκα με την κόρη της.
Το κοριτσάκι είχε πεθάνει ακαριαία και η μητέρα ήταν σοβαρά τραυματισμένη. Η οικογένεια έπρεπε να αποφασίσει εάν θα της διέκοπταν την αναπνευστική στήριξη...

Να ήταν άραγε η οικογένεια του μικρού αγοριού;

Δυο μέρες μετά, διάβασα στην εφημερίδα ότι η νεαρή γυναίκα ήταν νεκρή.
Δεν μπόρεσα να μην πάω ν
ʼαγοράσω ένα μπουκέτο λευκά τριαντάφυλλα και να βρεθώ στην αίθουσα όπου εκθέταν τη σωρό της.
Ήταν εκεί και κρατούσε ένα όμορφο λευκό τριαντάφυλλο στο χέρι της, μαζί με μία κούκλα και τη φωτογραφία του μικρού αγοριού από στο κατάστημα.

Έφυγα από την αίθουσα κλαίγοντας και με την αίσθηση ότι η ζωή μου θα άλλαζε για πάντα.

Η αγάπη που είχε αυτό το αγοράκι για τη μαμά του και την αδερφή του ήταν τόσο μεγάλη, και μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου ένας μεθυσμένος οδηγός του τα πήρε όλα μακριά...

7/2/09

Τύψεις....

Πόσες θυσίες έχουν κάνει οι άλλοι για μας?Κι εμείς πώς το έχουμε ξεπληρώσει?
Θυσίες που άλλαξαν την πορεία της ζωής τους ριζικά...Τοποθέτησαν τα όνειρα τους στην άκρη και προσπάθησαν να μας κάνουν ευτυχισμένους..
Αγνόησαν τα θέλω τους και τα όνειρά τους...
Το αξίζαμε?Θα φέρει τελικά αυτή η επιλογή καλύτερα πραγματα για αυτούς?
Ή πάντα θα θεωρούμε τον εαυτό μας υπεύθυνο??
Δεν ξέρω για σας,εγώ όμως πάντα θα νιώθω τις τύψεις που άλλαξα μια ζωή κι έναν άνθρωπο...
Μακάρι να είναι για το καλύτερο..Αλλά μάλλον αυτό δεν θα το μάθω ποτέ....

3/2/09

Ίσως να έχουν δίκιο τελικά...από chain-mail και πάλι...


Μια φορά κι
έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα
τα
συναισθήματα. Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η
Αγάπη και όλα

τα άλλα
συναισθήματα.


Μια
μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι
επισκεύασαν

τις βάρκες
τους και άρχισαν να φεύγουν. Η Αγάπη ήταν η μόνη που
έμεινε

πίσω. Ήθελε να
αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή. Όταν το νησί
άρχισε

να βυθίζεται, η
Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει
βοήθεια.


Βλέπει τον Πλούτο
που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό. Η Αγάπη
τον

ρωτάει: «Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»
«Όχι, δεν μπορώ»,

απάντησε ο Πλούτος. «Έχω ασήμι και
χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν

υπάρχει χώρος για
σένα».

Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από
την Αλαζονεία που επίσης

περνούσε από μπροστά της σε
ένα πανέμορφο σκάφος. «Σε παρακαλώ,

βοήθησέ με», είπε
η αγάπη.. «Δεν μπορώ να σε βοηθήσω, Αγάπη.
Είσαι

μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος
μου», της απάντησε η

Αλαζονεία. Η Λύπη ήταν πιο πέρα
και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει

από αυτή
βοήθεια. «Λύπη, άφησέ με να έρθω μαζί σου». «Ω Αγάπη,
είμαι

τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου», είπε
η Λύπη. Η Ευτυχία

πέρασε μπροστά από την Αγάπη, αλλά
και αυτή δεν της έδωσε σημασία.

Ήταν τόσο ευτυχισμένη,
που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά
βοήθεια.


Ξαφνικά ακούστηκε
μια φωνή: «Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ

μαζί
μου!». Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν
γνώριζε,

αλλά ήταν
γεμάτη από τέτοια
ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.

Όταν
έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο
του.


Η Αγάπη
γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε,
ρώτησε

την Γνώση:
«Γνώση, ποιος με βοήθησε»; «Ο Χρόνος», της απάντησε
η

Γνώση. «Ο Χρόνος;»
ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε η Χρόνος;» Τότε
η

Γνώση χαμογέλασε και
με βαθιά σοφία της είπε:

«Μόνο ο Χρόνος μπορεί να
καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η
Αγάπη».




Μάνος
Χατζιδάκις

2/2/09

na prosexis...!!

isoun apenadi mou...toso omorfos..toso magikos..sxedon paramithenios..emeina na se koitazo,paraleipodas oti allo ginotan giro mou.. den borousa na paro ta matia mou apo pano sou,den eixa ti dinami! to eniosa to vlema sou..se eida na me koitas..pagosa!! den borousa omos na meino parapano,eprepe na figo... ksero oti den prokeitai na se ksanado kapou... 5 lepta omos itan arketa gia na xaraxteis sto mialo mou.. na prosexeis opou k na eisai..!!

29/1/09

Για όλους...

Ποτέ μην ξεχνάς όσα σε πλήγωσαν,
Νίκα τα!
Ποτέ μην κοιτάς το μέλλον με ελπίδα,
Ζήσε το παρόν με πάθος!
Ποτέ μη θυμάσαι όσους αγαπάς,
Μείνε μαζί τους!
Και μην ξεχνάς ποτέ,
Πόσο όμορφο είναι να χαμογελάς...

28/1/09

poso poli borei na ponaei i eilikrineia??

Oloi zitame apo allous na einai eilikrineis apenadi mas..xoris psemata xoris fovous...k ego afto zitisa..alla me skotose me tin alitheia tou..pote den perimena oti ena psema,mia psevdaisthisi tha me ekane na niotho toso oraia..k mia alitheia tha me erixne apta sinnefa pou imoun.. o pseftikos kosmos pou eixa dimiourgisei k imoun mesa itan to kalitero oneiro pou zousa.. pou egine efialtis stin eilikrineia sou.. kane kati,vgale me ap'afto pou me anagases na zo..xtise ena kosmo opos ton eixa skeftei.. pseftiko?alithino?den me endiaferei..arkei na min me ponaei opos i alitheia sou..

19/1/09

Εν λευκώ



Αν σ'αγαπούν να μάθουν να το λένε,
κι αν δε στο πουν να μάθεις να το κλέβεις...
Κι αν θες να δεις τ'αληθινά να καίνε
πρέπει στο ύψος της φωτιάς ν'ανέβεις....

16/1/09

still here

how can I
- move on and fly
when I still don't know
- the reason why
you and I
- we touch the sky
someone give me
- the reason why

close your eyes
- I'll stay beside you
I'm still here
- I won't let them find you
I'll be lying right here by your side
and even though my heart is breaking
seeing you like this I'll face it
don't be afraid
- you're not alone

13/1/09

Apo mia filh...eplizw akoma

poio einai to orio pou prepei na spaseis gia na uperaspiseis ton eayto sou mesw tou egwismou??

7/1/09

Εγωισμός-Αγάπη-...

Μεγάλη λέξη δεν είναι;
Ε-Γ-Ω-Ι-Σ-Μ-Ο-Σ
8 γράμματα.
Και φτάνουν 8 γράμματα για να χωρίσουν τόσους ανθρώπους;
Φτάνουν...
Κι όμως λιγότερα γράμματα μπορούν να έχουν περισσότερη δύναμη...
Ποια;
Δεν ξέρω...ΑΓΑΠΗ;
Α-Γ-Α-Π-Η
5 γράμματα.
Και φτάνουν 5 γράμματα για να ενώσουν τόσους χωρισμένους ανθρώπους;
Τι άλλο θέλει;
Για πείτε μου...τι άλλο;

6/1/09

Φως και σκοτάδι....

Σβήνω τα φώτα,
πετώ στο σκοτάδι
Τυφλός σε τυφλούς
για ένα σου χάδι.
Ζωή με χαλάς,
γι'αυτό σε κοντράρω,
Εσύ μη μασάς,
εγώ κουμαντάρω

Φόβος παντού
για όλες τις τύχες,
Φθόνος παντού
για όλες τις φήμες
Πόνος εδώ
για εκείνες τις νύχτες
Με το φως το πυκνό,
το γεμάτο ελπίδες...

31/12/08

Το μονόγραμμα

Το λουλούδι αυτό της καταιγίδας και,μ'ακούς
Της αγάπης
Μιά για πάντα το κόψαμε
Και δε γίνεται ν'ανθίσει αλλιως,μ'ακούς
Σ'άλλη γη,σ'άλλο αστέρι,μ'ακούς
Δεν υπάρχει το χώμα,δεν υπάρχει ο αέρας
Που αγγίξαμε,ο ίδιος,μ'ακούς
Και κανείς κηπουρός δεν ευτύχησε σ'άλλους καιρούς
Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες,μ'ακούς
Να τινάξει το λουλούδι,μόνο εμείς,μ'ακούς
Μες στη μέση της θάλασσας
Από μόνο το θέλημα της αγάπης,μ'ακούς
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί,μ'ακούς
Με σπηλιές και με κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
Άκου,άκου
Ποιός μιλεί στα νερά και ποιός κλαίει-ακούς;
Ποιός γυρεύει τον άλλο,ποιός φωνάζει-ακούς;
Είμ'εγώ που φωνάζω κι είμ'εγώ που κλαίω,μ'ακούς
Σ'αγαπώ,σ'αγαπώ,μ'ακούς.

25/12/08

No title...



Πάντα ό,τι βρισκουμε,κάποια στιγμή θα το χάσουμε....Έτσι είναι η ζωή...
Το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς αφού το συνειδητοποιήσουμε...
Πάμε σε μέρη δίχως λόγο?Κρατάμε επαφή με τους φίλους του/της?Συχνάζουμε στα ίδια στέκια?Ή μένουμε δυνατοί κι αλλάζουμε?
Ή χωρίς να το καταλάβουμε,πίσω από τη μάσκα της αλλαγής,όσο πάμε του/της μοιάζουμε κι η καρδιά βρίσκεται σε πλήρη αταξία?
Σύμφωνα με τη Φυσική,όσο μεγαλύτερη η ταχύτητα του αμαξιού,τόσο περισσότερο αυξάνει η ορμή του κατά την ώρα της σύκγρουσης...
Αν λοιπόν οι μόνοι είναι τα αμάξια και οι σχέσεις τα τροχαία,τότε η ταχύτητα είναι η επιθυμία και η ορμή το πάθος...
Ευθέως ανάλογα ποσά...
Κι όσο αυτά αυξάνονται,τόσο περισσότερο αυξάνει και η άρνησή σου να αφήσεις τον άλλο να χαθεί από τη ζωή σου...
Ποσό ανάλογο των τετραγώνων των άλλων...

22/12/08

Jewel - Foolish Games



ΛΥΠΗ Κ ΧΑΡΑ

Την αγαπάς κ όμως δεν έρχεται …
Την περιμένεις… αργεί… ανυπομονείς…αγωνιείς…
Κορίτσι είναι συσκέφτεσαι, θ’ αργήσει κ λίγο. Η ώρα περνά.
Να ‘τη έρχεται!
Σήμερα είσαι πολύ όμορφη της λες κ την φιλάς. Ανεβαίνετε στη μηχανή κ φεύγετε.
Την αγαπάς, την θέλεις μα δεν της το λες..
Ποτέ δεν της το έχεις πει. Δεν είναι εγωιστικό;
Εκείνη είναι γαντζωμένη πάνω σου, νιώθει σιγουριά.
Εσύ προσέχεις τα αυτοκίνητα, την κίνηση, τους ανθρώπους,
Την αγαπάς, δεν θα το παραδεχτείς;
Πόσο την αγαπώ! Ναι την αγαπώ! Την αγαπώ μα δεν μπορώ να της το πω.. Γιατί;
Πρόσεξε! Ένα αυτοκίνητο βγαίνει μπροστά σου κ εσύ πέφτεις πάνω του.
Μόλις συνέρχεσαι σκύβεις πάνω της, την φιλάς κ φωνάζεις όσο πιο δυνατά μπορείς: Σ’ αγαπώ!!!
Κ κλαις γιατί δεν πρόλαβε να ακούσει
Γιατί Θεέ μου, γιατί;; Δεν είναι άδικο;
Όχι, η ζωή ξέρει να πληγώνει τους ανθρώπους…
Κ εσένα σε πλήγωσε δίκαια αν σκεφτείς:
είσαι ΕΓΩΙΣΤΗΣ….

21/12/08

Hands - Jewel

Μέσα σε ένα τόσο περίεργα μουντό κόσμο κάποια τραγούδια μας θυμίζουν πως θα πρέπει να είμαστε οι Άνθρωποι...





If I could tell the world just one thing
It would be, we're all okay
And not to worry
'Cause worry is wasteful and useless
In times like these

I won't be made useless
Won't be idle with despair
I will gather myself around my faith
For light does the darkness most fear


My hands are small I know
But they're not yours, they are my own
But they're not yours, they are my own
and I am never broken

Poverty stole your golden shoes
But it didn't steal your laughter
And heartache came to visit me
But I knew it wasn't ever after

We'll fight, not out of spite
For someone must stand up for what's right
'Cause where there's a man who has no voice
There ours shall go singing

My hands are small I know
But they're not yours, they are my own
But they're not yours, they are my own
and I am never broken

In the end only kindness matters
In the end only kindness matters

I will get down on my knees, and I will pray
I will get down on my knees, and I will pray
I will get down on my knees, and I will pray

My hands are small I know
But they're not yours, they are my own
But they're not yours, they are my own
and I am never broken

My hands are small I know
But they're not yours, they are my own
But they're not yours, they are my own
and I am never broken
We are never broken

We are God's eyes
God's hands
God's heart
We are God's eyes
God's hands
God's heart
We are God's eyes
God's hands
God's eyes

20/12/08

Guns n' Roses - This I Love

Ένα από τα τελευταία τραγούδια του καταπληκτικού αυτού συγκροτήματος.
Κάποιος μπορεί να το αποκαλούσε και κύκνειο άσμα...

14/12/08

ΚΑΠΟΙΟΣ....

'Εχω πληγωθεί πολλές φορές στη ζωή μου...'Εχω απελπιστεί,έχω πονέσει,έχω πει "Τέρμα.Ως εδώ...Όσο ασχολήθηκα με αγάπες και τέτοιες βλακείες ασχολήθηκα...".Κι όμως,έρχεται η στιγμή που μπαίνει ΚΑΠΟΙΟΣ στη ζωή σου...ΚΑΠΟΙΟΣ λίγο διαφορετικός...ΚΑΠΟΙΟΣ που σε γεμίζει...ΚΑΠΟΙΟΣ που χωρίς μεγάλα λόγια,λέει όλα όσα ήθελες να ακούσεις...ΚΑΠΟΙΟΣ που δε λέει "ποτέ" ή "πάντα",αλλά εσύ τον πιστεύεις...ΚΑΠΟΙΟΣ που καταλαβαίνει τα πάντα,χωρίς να του πεις τίποτα...ΚΑΠΟΙΟΣ που αρνείσαι να κάνεις όνειρα για αυτόν,γιατί ξέρεις πως αν βουλιάξουν, ο πόνος θα'ναι αβάσταχτος...ΚΑΠΟΙΟΣ που ξυπνάς το βράδυ,τον βλέπεις να κοιμάται και σε πιάνουν τα κλάματα...Γιατί τον αγαπάς περισσότερο απ'όσο αντέχεις...
Αυτά τα έγραψε μια φίλη μου και μου άρεσαν πολύ...Αυτός ο ΚΑΠΟΙΟΣ σίγουρα υπάρχει και κάποια στιγμή θα τον συναντήσουμε όλοι μας...Αργά ή γρήγορα,θα δείξει,αλλά αξίζει τον κόπο...


5/12/08

Μα τι είναι αγάπη?

Μία ομάδα επαγγελματιών ερεύνησε ένα δείγμα παιδιών 4-8 ετών ως προς την ερώτηση : «Τί σημαίνει αγάπη». Οι απαντήσεις ήταν οι εξής:
Τόνια 6 ετών
Όταν η γιαγιά μου έπαθε αρθρίτιδα δεν μπορούσε να βάψει τα νύχια των ποδιών της γιατί δεν μπορούσε να σκύψει. Έτσι της τα έβαφε ο παπούς μου παρότι και αυτός είχε αρθρίτιδα στα χέρια του».
Ρεββέκα 8 ετών
Όταν κάποιος σε αγαπά ο τρόπος πού προφέρει το όνομά σου είναι διαφορετικός. Ξέρεις ότι το όνομά σου είναι ασφαλές στο στόμα του.
Βασίλης 4 ετών
Αγάπη είναι όταν ένα κορίτσι βάζει άρωμα κι ένα αγόρι άφτερ σέιβ και μετά βγαίνουν έξω μαζί και μυρίζουν ο ένας τον άλλο.
Κάρολος 5 ετών
Αγάπη είναι όταν βγαίνεις γιά φαγητό και δίνεις στον άλλο τις μισές τηγανιτές σου πατάτες χωρίς να του ζητήσεις να σου δώσει κι αυτός από τις δικές του.
Χριστίνα 6 ετών
Αγάπη είναι αυτό πού σε κάνει να χαμογελάς όταν είσαι κουρασμένη.
Λευτέρης 4 ετών
Αγάπη είναι όταν η μαμά φιάχνει καφέ γιά τον μπαμπά και πίνει πρώτα μιά γουλιά εκείνη γιά να δεί αν τον πέτυχε.
Δανιήλ 7 ετών
Αγάπη είναι όταν φιλιέσαι όλη την ώρα. Μετά βαριέσαι να φιλιέσαι αλλά θέλεις συνέχεια να είσαι μαζί με τον άλλο και να μιλάτε. Η μαμά μου κι ο μπαμπάς μου έτσι κάνουν. Κι όταν φιλιούνται εμένα μου φαίνεται αηδία.
Αιμιλία 8 ετών
Η αγάπη είναι όταν είσαι στο δωμάτιό σου τα Χριστούγεννα κι ανοίγεις τα δώρα, αν σταματήσεις το άνοιγμα θα ακούσεις την αγάπη.
Πάνος 7 ετών
Αν θέλεις να μάθεις ν' αγαπάς καλύτερα πρέπει να ξεκινήσεις από ένα φίλο πού μισείς.
Νίκη 6 ετών
Υπάρχουν δύο είδη αγάπης. Η αγάπη των ανθρώπων και η αγάπητου Θεού. Αλλά ο Θεός τα έχει φιάξει και τα δύο.
Τζένη 8 ετών
Η αγάπη είναι όταν λες σε ένα αγόρι ότι σου αρέσει το πουκάμισό του κι αυτός το φοράει μετά κάθε μέρα.
Ελλη 7 ετών
Η αγάπη είναι σαν το γέρο και τη γριά πού μετά από τόσα χρόνια πού γνωρίζονται είναι ακόμα φίλοι.
Θωμάς 6 ετών
Κατά τη διάρκεια του ρεσιτάλ πιάνου μου μ΄έπιασε φόβος πάνω στη σκηνή.Τότε κοίταξα κάτω και είδα τον μπαμπά μου να με χαιρετάει χαμογελώντας.Ηταν ο μόνος πού το έκανε αυτό. Τότε μου πέρασε ο φόβος.
Μαρία 8 ετών
Η μαμά μου με αγαπάει πιό πολύ απ' όλους. Κανένας άλλος δεν έρχεται να με φιλήσει όταν πέφτω γιά ύπνο.
Κλαίρη 6 ετών
Η αγάπη είναι όταν η μαμά δίνει στο μπαμπά την καλύτερη μερίδα φαί.
Ελένη 5 ετών
Η αγάπη είναι όταν η μαμά βλέπει τον μπαμπά αξύριστο και βρώμικο και πάλι πιστεύει ότι είναι ωραιότερος κι απ' τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ.
Χρήστος 7 ετών
Αγάπη είναι όταν το σκυλάκι σου, σου γλύφει το πρόσωπο ακόμα κι αφού το άφησες μόνο του όλη μέρα.
Μαριάννα 4 ετών
Ξέρω ότι η αδελφή μου μ' αγαπά γιατί μου δίνει όλα τα ρούχα της ακόμα κι άν πρέπει να βγεί έξω και να αγοράσει άλλα.
Λάμπρος 4 ετών
Αφήνω την μεγαλύτερη αδελφή μου να με πειράζει γιατί η μαμά λέει ότι με πειράζει επειδή μ' αγαπάει. Κι μετά εγώ πειράζω την μπέιμπι σίτερ γιατί την αγαπάω.
Αλεξάνδρα 4 ετών
Όταν αγαπάς κάποιον οι βλεφαρίδες σου ανοιγοκλείνουν και βγάζουν αστεράκια.
Κατερίνα 7 ετών
Αγάπη είναι όταν η μαμά βλέπει το μπαμπά στην τουαλέτα και δεν σιχαίνεται.
Μάρκος 6 ετών
Δεν πρέπει να λές σ' αγαπώ αν δεν το εννοείς. Αλλά αν το εννοείς πρέπει να το λες συνέχεια γιατί οι άνθρωποι ξεχνάνε.
Ο συγγραφέας Λέο Μπουσκάλια έκανε κάποτε ένα διαγωνισμό. Ο σκοπός του διαγωνισμού ήταν να βρεθεί το πιό συμπονετικό παιδί. Το βραβείο κέρδισε ένα τετράχρονο αγοράκι πού έκανε το εξής:
Το παιδάκι είχε ένα παππού γείτονα του οποίου η γυναίκα είχε πεθάνει πρόσφατα. Μόλις το παιδάκι τον είδε να κάθεται στην αυλή του και να κλαίει πήγε και απλά έκατσε στην αγκαλιά του. Όταν η μαμά του το ρώτησε τι είχε πεί στον παππού το παιδάκι είπε «τίποτα απλώς τον βοήθησα να κλάψει».

4/12/08

Ένα μήνυμα όπως όλα τα άλλα... περίπου...

Μαμά βγήκα με τους φίλους μου.

Πήγα σε ένα πάρτυ και θυμήθηκα αυτό που μου είχες πει,

να μην πιω αλκοόλ.

Μου είχες ζητήσει να μην πιω επειδή θα έπρεπε να

οδηγήσω μετά,

έτσι ήπια ένα αναψυκτικό. Ήμουν περήφανη για

μένα, γιατί είχα

ακούσει αυτό που τόσο γλυκά με είχες

συμβουλεύσει πριν φύγω, να μην πιω αν πρέπει

να οδηγήσω, σε αντίθεση με αυτό που μου έλεγαν

οι φίλοι μου.

Έκανα τη σωστή επιλογή! Η συμβουλή σου ήταν η

σωστή.

Όταν το πάρτυ τελείωσε όλοι μπήκαν στα

αυτοκίνητά τους χωρίς να είναι

σε θέση να οδηγήσουν. Εγώ πήρα το αμάξι μου.

Ήμουν σίγουρη ότι

ήμουν καθαρή.

Δεν μπορούσα να φανταστώ μαμά αυτό που με

περίμενε .....

Τώρα είμαι εδώ ξαπλωμένη στην άσφαλτο και

ακούω έναν αστυνομικό να

λέει «το παιδί που προκάλεσε το δυστύχημα ήταν

μεθυσμένο».

Μαμά η φωνή του ακούγεται τόσο μακρυνή.

Το αίμα μου είναι παντού στην άσφαλτο και εγώ

προσπαθώ με όλες μου τις

δυνάμεις να μην κλάψω.

Ακούω τους γιατρούς να λένε ότι αυτή η κοπέλα

δεν θα τα

καταφέρει.

Είμαι σίγουρη ότι το άλλο παιδί που οδηγούσε δεν

το είχε καν

φανταστεί όταν έτρεχε τόσο πολύ.

Στο τέλος, αυτός είχε αποφασίσει να πιει και εγώ

τώρα πρέπει να

πεθάνω.

Γιατί το κάνουν αυτό μαμά? Αφού ξέρουν ότι θα

καταστρέψουν ζωές?

Ο πόνος που νιώθω είναι σαν να με καρφώνουν

χιλιάδες μαχαίρια.

Πες στην αδερφή μου να μην φοβηθεί, στον

μπαμπά να είναι δυνατός.

Κάποιος έπρεπε να πει σε αυτό το παιδί ότι δεν

έπρεπε να πιει αν

θα οδηγούσε.

Ίσως αν του το έλεγαν οι δικοί του όπως έκανες

εσύ, τώρα να ήμουν

ζωντανή .....

Η ανάσα μου γίνεται όλο και πιο αδύνατη και

αρχίζω να φοβάμαι

μαμά..

Αυτές είναι οι τελευταίες μου στιγμές και είμαι τόσο

απελπισμένη.

Θα ήθελα τόσο να σε αγκαλιάσω μαμά....και να σου

πω πόσο σε αγαπάω

Σε αγαπάω μαμά....αντίο!!!

Αυτές οι λέξεις γράφτηκαν από μια δημοσιογράφο

που ήταν παρούσα σε

ένα δυστύχημα.

Η κοπέλα ενώ πέθαινε ψυθίριζε αυτές τις λεξεις και

η δημοσιογράφος

τις έγραφε σοκαρισμένη.

1/12/08

nes glukos me polu gala...

Perpatwntas shmera se ena axaro dromo mias polhs,me ta fardia rouxa kai to kulindro gemato sxedia ston wmo kratousa mia goulia kryo, f8hno alla gluko kafe se ena plastiko pothri(apo to kilikeio ths sxolhs) pou eixe gantzw8ei sto xeri mou…liga tetragwna prin apo to spiti mou,me th skepsh na mh parw allo ena axrhsto misoadeio pothri kafe mazi mou kai to parathsw sto grafeio,koitaza ena kado kai prospa8ousa na peisw ton eayto mou pws prepei na apoxwristw th teleytaia goulia tou kafe mou..oso plhsiaza to kado suneidhtopoiousa oti eprepe na parw mia grhgorh apofash…de 3erw an sth pragmatikothta htan ta vrwmika xeroulia pou eprepe na piasw gia na ton anoi3w h goulia pou h8ela na piw pou me ekanan na krathsw ton kafe….sunexisa na perpataw me th skepsh pws pali 8a kanw to xwro mou na 8umizei skoupidotopo…mexri pou sta epomena 5 metra eida allon enan kado..kai allon enan…omws o kafes den efeyge apo to xeri mou…molis hpia th goulia mou peta3a to plastiko sto kado e3w apo to spiti mou….anevhka panw, ekana ena kafe sth koupa mou,estrwsa ena megalo xarti panw sth pinakida mou kai arxisa na sxediazw…isws etc einai kai h zwh….isws de prepei na pernoume viastikes apofaseis apofaseis gt isws,8a vroume kai alles epiloges sth synexeia…kai isws na prepei na exoume e3antlhsei ka8e prospa8eia kai ka8e elpida prin egkataleipsoume kati h toulaxiston na exoume geytei oti mporoume pio polu apo ayto…isws vevaia na paroume kati asxhmo mazi mas,na to kouvalame kai na mas varenei gia to upoloipo ths zwhs mas,alla sto telos 8a ginei kommati apo emas kai 8a eimaste perhfanoi gia ayto….opws kai na exei omws einai pantote dikh mas epilogh kai apofash na peta3oume kati kai 3ekinhsoume kati kainourgio..kati pou 8a einai sta dika mas plaisia,sth dikh mas koupa..8a mas tairiazei..gt h koupa mas einai sa th zwh mas,an de poulietai mia sta metra mas,zwgrafizoume emeis mia..isws mporoume na paroume mia sth tyxh…panta omws th gemizoume me oti 8eloume…katalavaineis oti exeis th dunamh na th gemiseis otan dipsas…h dikia mou koupa leei to onoma mou epanw..thn exw apo ta 5 mou…h alh8eia einai oti thn eixa parathsei se ena ntoulapi kapote….kai xreiasthke na th psa3w polu…sunh8ws exei mesa tsai me geysh vatomouro.…h dikh sou?

10/11/08

28/10/08

14 μέρες μετά...

Το blog αυτό ξεκίνησε πριν από 1 χρόνο και 14 μέρες,
με σκοπό να γίνει χώρος έκφρασης.
Το πιο όμορφο από όλα είναι πως το κατάφερε.
Θέλω να ευχαριστήσω όλους εκείνους που βοήθησαν
για να στηθεί αυτό το μικρό πραγματάκι που αποκαλώ
Lost & Found.
Ελπίζω να μπορούμε να συνεχίσουμε να γράφουμε
και να συνεχίσετε να μας διαβάζετε.
Μετά τιμής
Master

6/10/08

shmasia den exei monona fwnakseis alla kai to poios 8a se akousei...edw toul akougomai ekei pou 8elw...

Ταυτότητες...

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ αλήθεια πόσες ταυτότητες έχετε;
Ίσως μία για κάθε άτομο που γνωρίζουμε...
Και πόσοι μας γνώρισαν πραγματικά;
Ίσως εκείνοι που το περιμέναμε λιγότερο...
Και πόσους γνωρίσαμε εμείς τότε πραγματικά;
Εκείνους που διαλλέξαμε ή εκείνους που μας έκαναν να
τους σκεφτούμε κάποια στιγμή έτσι απλά για να τους πούμε καλημέρα;
"Καλημέρα κόσμε
Όταν ξυπνήσω θα σου πω
Καλημέρα κόσμε
Όταν ξυπνήσω ελπίζω να είσαι ακόμα εδώ"

Καλημέρα και σε σένα
που κάποια στιγμή ίσως σε βρω

1/9/08

δάκρυα στη βροχή

Δεν θα σε αφησω ποτε να δεις
πως η καρδια μου βασανιζεται
ξερω πως ο πονος την κανει να κρυβεται
για αυτο και κλαιει στη βροχη

Αν ξυπνησεις ενα βροχερο πρωι
θα ξερεις οτι εχει βρεξει τα δακρυα της
οποτε δεν θα μαθεις ποσο σε θελει δικο της
για αυτο και κλαιει στη βροχη

η βροχη μας ενωνει με τον παραδεισο
ποιος μπορει να πει λοιπον ότι δεν ειμαστε μαζι
στη βροχη σου μιλανε τα δακρυα της
που ευχεται ποτε ποτε να μην δεις

καποια μερα τα δακρυα θα τελειωσουν
θα φορεσω ενα χαμογελο και θα βγω να χαρω
μπορει να ειναι χαζο
αλλα μεχρι τοτε δε θα εχεις δει
ουτε ενα δακρυ στη βροχη

27/8/08

Για φιλαράκια που χαθήκαμε. "Θα 'ρθουνε ξανά"

τι κι αν ήρθανε στιγμές
που έφυγαν μετά
τι κι αν πέρασε η ώρα
κι είναι πλέον πια αργά

εδώ είναι ο κόσμος ο δικός μας
δική μας είναι η χαρά
εδώ οι φίλοι εδώ τα στέκια
πότε θα 'ρθουνε ξανά

είδα δυο φίλους μου παλιούς
σε μια παλιά μικρή πλατεία
τους είδα άγνωστους βουβούς
ματιές γνωστές χωρίς ουσία

πού 'ναι εκείνα τα παιδιά
που μέναμε έξω ως αργά
πού 'ναι οι φίλοι πεσμένα αστέρια
παλιές ευχές στο πουθενά

εδώ ήταν κόσμος ο δικός μας
δική μας ήταν η χαρά
εδώ ήταν φίλοι εδώ ήταν στέκια
άραγε θα 'ρθουνε ξανά...

26/8/08

Τα σχόλια απλά περιττά




Άγγελος σαν ζογκλέρ μου μιλάς

Σαν ζογκλέρ μου γελάς,
μη μιλάς, με χαλάς,
σαν αιώνας θαρρώ,
και σου φαίνεται λεπτό.

Σαν ζογκλέρ μου γελάς,
μη μιλάς, με χαλάς,
τώρα ήρθε ο καιρός,
για ένα βήμα εμπρός.

Βαρέθηκα να χάνομαι στο χάος του μυαλού μου,
να βλέπω όλα τα λάθη μου στην άκρη του ματιού μου,
τις νύχτες όταν χάνομαι, ποτέ μου δεν κοιμάμαι,
νομίζω πως θα τρελαθώ, Θεέ μου, πόσο φοβάμαι.

Σαν ζογκλέρ μου γελάς,
μη μιλάς, με χαλάς (μη μιλάς),
σαν αιώνας θαρρώ,
και σου φαίνεται λεπτό.

Σαν ζογκλέρ μου γελάς,
μη μιλάς, με χαλάς,
τώρα ήρθε ο καιρός,
για ένα βήμα εμπρός.

Βαρέθηκα τους γύρω σου, βαρέθηκα κι εσένα,
ποτέ σου δεν κατάλαβες, τι ήσουνα για μένα,
για ώρες σε σκεφτόμουνα και γέμιζα με ίσως,
άργησα, μα κατάλαβα, πως ήσουν όλο μίσος.

Σαν ζογκλέρ μου γελάς,
μη μιλάς, με χαλάς (μη μιλάς),
σαν αιώνας θαρρώ,
και σου φαίνεται λεπτό.

Σαν ζογκλέρ μου γελάς,
μη μιλάς, με χαλάς,
τώρα ήρθε ο καιρός,
για ένα βήμα εμπρός.

26/6/08

Μπορούν να αλλάξουν όλα;

Κάποιος μπορεί δίπλα του να βλέπει στασιμότητα, ματαιότητα, απαισιοδοξία.
Ίσως και να έχει δίκιο στην τελική...
Άλλος όμως μπορεί να βλέπει δυνατότητες και πιθανές εκβάσεις.
Είναι στο χέρι μας να διαλλέξουμε τι θα πιστέψουμε...
Και είναι στο δικό μου να σας βάλω να αναρωτηθείτε...
Είναι όντως όλλα στάσιμα ή υπάρχει περιθώριο για αλλαγή;

Εγώ είμαι στους δεύτερους...
Η επιλογή δική σας...



Όλα μπορούν να αλλάξουν...
Απλά δεν ξέρουμε τον τρόπο ακόμα.

15/5/08

...people...


...people always walk alone in the crowds
but come together in the clouds
dreaming is what connects us all
when all other ways fall...

7/5/08

είναι μεν πολύ ρομαντικούλι αλλά μου αρέσει...

Κάποτε ήταν μια κοπέλα τυφλή.
Μισούσε τον εαυτό της που ήταν τυφλή.
Μισούσε τον καθένα, εκτός από τον αγαπημένο της.
Αυτός ήταν πάντα εκεί γι'αυτήν.
Την αγαπούσε πολύ και ήταν πάντα δίπλα της.
Του είχε πει ότι αν μπορούσε να δει
τον κόσμο, τότε θα τον παντρευόταν!
Μια μέρα κάποιος της δώρισε δυό μάτια
και τότε μπόρεσε να δει τον κόσμο που τόσο πολύ ήθελε.
είδε και τον αγαπημένο της.
Εκείνος την ρώτησε γεμάτος χαρά «τώρα
που μπορείς να δεις τον κόσμο, θα με παντρευτείς;»
Η κοπέλα όμως έκπληκτη είδε ότι ο
αγαπημένος της ήταν κι αυτός τυφλός και σοκαρισμένη από αυτό,
αρνήθηκε να τον παντρευτεί.
Το αγόρι έφυγε δακρυσμένο και με πόνο
αργότερα της έστειλε ένα γράμμα.
''Απλά σε παρακαλώ, να προσέχεις τα μάτια μου.

Σκεψεις...

Υπάρχουν στιγμές που είμαι μαζί με φίλους… γνωστούς και νιώθω μόνος, σαν να στεκομαι στην μέση ενός δωματίου, ενός δωματίου που είναι πλασμένο από μένα αποκλειστικά και μονό για μένα και ότι βλέπω το βλέπω με τα ματιά της φαντασίας μου. Μπορεί να νομίζετε ότι τα χω λίγο χαμένα, ίσως. Ο καθένας το νιώθει και το βιώνει διαφορετικά. Πριν μερικους μήνες "διόρθωσα" ένα απ'τα μεγαλύτερα λάθη που έχω κάνει στην ζωή μου, ναι το ξέρω, είμαι τυχερός που τουλάχιστον είχα την ευκαιρία να το διορθώσω. Παρόλα αυτά πέρασα μια περίοδο ψυχολογικής καταπόνησης. Αυτό φυσικά με βοήθησε να σκεφτώ κάποια πράγματα και να αναθεωρήσω ίσως κάποια άλλα. Τελικά όσους ανθρώπους και να έχεις στο πλευρό σου κάθε στιγμή δύσκολη στο τέλος είσαι μόνος σου, εσύ πρέπει να τα βγάλεις πέρα, εσύ πρέπει να προχωρήσεις ένα βήμα μπροστά, δεν μπορεί ο φίλος σου να «βηματίσει» για σένα.



ΥΓ Ενα ευχαριστω στον Master για την προσκληση του =)



5/5/08

Ποιός είπε ότι η metal δεν έχει...?




IRON MAIDEN - RAINMAKER

When I was wandering in the desert. And was searching for the truth
I heard a choir of angels calling out my name. I had the feeling that my life would never be the same again
I turned my face towards the barren sun

And I know of the pain that you feel the same as me. And I dream of the rain as it falls upon the leaves.
And the cracks IN OUR LIVES LIKE A CRACKS UPON THE GROUND. They are sealed and are now washed away

You tell me we can start the rain. You tell me that we all can change
You tell me we can find something to wash the tears away. You tell me we can start the rain
You tell me that we all can change. You tell me we can find something to wash the tears.

And I know of the pain that you feel the same as me. And I dream of the rain as it falls upon the leaves.
And the cracks in the ground like the cracks are in our lives. They are sealed and are now far away

You tell me we can start the rain. You tell me that we all can change
You tell me we can find something to wash the tears away. You tell me we can start the rain
You tell me that we all can change. You tell me we can find something to wash the tears.

You tell me we can start the rain. You tell me that we all can change
You tell me we can find something to wash the tears away. You tell me we can start the rain
You tell me that we all can change. You tell me we can find something to wash the tears.

And I know of the pain that you feel the same as me. And I dream of the rain as it falls upon the leaves.
And the cracks in the ground like the cracks are in our lives. They are sealed and are now far away!

1/5/08

9/4/08

Heroes

"...There comes a time in a man's life,
when a man was to ask himself
wether he wants
a life of meaning
or
a life of happiness..."

1/4/08

Από ένα chain mail, "το ήξερες";

Ήξερες ότι αυτοί που εμφανίζονται να είναι σκληροί στην καρδιά, είναι στην πραγματικότητα αδύναμοι και ευαίσθητοι?
Ήξερες ότι αυτοί που περνούν τον χρόνο τους προστατεύοντας τους άλλους είναι που πραγματικά θέλουν κάποιον να τους προστατεύει?

Ήξερες ότι τα τρία πράγματα που είναι πιο δύσκολο να ειπωθούν είναι:

Σ' αγαπώ.
Λυπάμαι
.
Βοήθησε
με.

Ήξερες ότι αυτοί που ντύνονται στα κόκκινα είναι περισσότερο σίγουροι ,με αυτοπεποίθηση για τον εαυτό τους?

Ήξερες ότι εκείνοι που ντύνονται στα κίτρινα ,είναι εκείνοι που απολαμβάνουν την ομορφιά τους?

Ήξερες ότι εκείνοι που ντύνονται στα μαύρα, είναι εκείνοι που θέλουν να περνούν απαρατήρητοι και χρειάζονται την βοήθεια και την κατανόηση σου?

Ήξερες πως όταν βοηθάς κάποιον, η βοήθεια σου επιστρέφει πάλι σε σένα εις διπλούν?

Ήξερες ότι είναι πιο εύκολο να πεις τι νιώθεις γράφοντας το, παρά λέγοντάς το κατά πρόσωπο? Αλλά ήξερες ότι έχει μεγαλύτερη αξία όταν αυτό το λες κατά πρόσωπο?

Ήξερες ότι αν ζητήσεις κάτι με πίστη, η ευχή σου θα εισακουστεί ?

Ήξερες ότι μπορείς να κάνεις τα όνειρά σου να γίνουν πραγματικότητα, όπως να ερωτευτείς, να γίνεις πλούσιος, να παραμείνεις υγιείς, αν το ζητήσεις με πίστη. και αν πραγματικά ήξερες, θα έμενες έκπληκτος από το τι μπορείς να κάνεις.

Αλλά μην πιστέψεις τίποτα από αυτά που είπα μέχρι να το δοκιμάσεις μόνος σου. Αν ξέρεις κάποιον που έχει ανάγκη κάτι από αυτά που αναφέρθηκαν , και ξέρεις ότι μπορείς να βοηθήσεις, θα δεις ότι θα σου επιστραφεί (η πράξη) εις διπλούν.

28/3/08

...κανένας...

Οι λέξεις μαχαίρια
κι απλώνω τα χέρια
να με βρει το σημάδι
κι ας με στείλει στον
Άδη

Τα μάτια υγρά
ποτέ τους δεν τρέχουν
μοναχά δακρύζουν στεγνά
για ματιές τους που πια δε θα έχουν

Είναι ο πόνος βουβός
όμως μένω ψηλός
νικητής των χαμένων
για όσα ήδη
ειπωμένων

Τα χείλη σφιχτά
η φωνή πια δε βγαίνει
η καρδιά να χτυπάει βαριά
για εκείνη που εδώ πια δε μένει

20/3/08

...η ιστορία 2 φίλων που περπατούν στην έρημο...

Κάποια στιγμή τσακώθηκαν και ο ένας από τους δύο έδωσε ένα χαστούκι στον άλλο.
Αυτός ο τελευταίος, πονεμένος, αλλά χωρίς να πει τίποτα, έγραψε στην άμμο:
ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΣΕ.
Συνέχισαν να περπατούν μέχρι που βρήκαν μια όαση όπου
αποφάσισαν να κάνουν μπάνιο.
Αλλά αυτός που είχε φάει το χαστούκι παραλίγο να πνιγεί και ο φίλος του τον έσωσε.
Όταν συνήλθε, έγραψε πάνω σε μια πέτρα:
ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗ ΖΩΗ.
Αυτός που τον είχε χαστουκίσει και στη συνέχεια του έσωσε τη ζωή, τον ρώτησε :
όταν σε χτύπησα, έγραψες πάνω στην άμμο, και τώρα έγραψες πάνω στην πέτρα.Γιατί?
Ο άλλος φίλος απάντησε :

«όταν κάποιος μας πληγώνει, πρέπει να

το γράφουμε στην άμμο όπου οι άνεμοι της συγνώμης μπορούν να το σβήσουν.
Αλλά όταν κάποιος κάνει κάτι καλό για μας, πρέπει να το χαράζουμε στην
πέτρα, όπου κανένας άνεμος δεν μπορεί να το σβήσει».

...ΜΑΘΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ
ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΡΑΖΕΙΣ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ...

13/3/08

Moulin Rouge

"the greatest thing
you'll ever learn
is just to love
and be loved... in... return..."

Από το hi5 της Αλεξάνδρας

Το καλύτερο είναι να ξέρεις να αγαπάς και να ξέρεις να αγαπιέσαι!
Είναι δύσκολο να πεις σε κάποιον ότι είσαι ερωτευμένος μαζί του/της αλλά πρέπει
Έτσι θε ξεκαθαρίσεις τα πράγματα και το μυαλό σου θα έρθει σε μια σειρά. Το καλό είναι πως αν αυτός ο άνθρωπος που σε ενδιαφέρει το μάθει, ίσως να αρχίσει να ενδιαφέρεται κι αυτός για σένα. Γιατί όταν είσαι ερωτευμένος ο κόσμος όλος αλλάζει γύρω σου. Νιώθεις πως όλα είναι υπέρ σου και πως αν θες κάτι όλο το σύμπαν θα συνωμοτήσει μαζί σου για να το αποκτήσεις. Κάνε αυτό που θες, μη φοβηθείς,μίλα και να δεις που θα σε ακούσουν.
Γιατί όλα τα πράγματα και τα προβλήματα στη ζωή χρειάζονται κουβέντα, ομιλία και κατανόηση από το πιο μικρό έως το πιο μεγάλο πρόβλημα του καθενός
γιατί κάθε άνθρωπος χειρίζεται με τον δικό του αποτελεσματικό τρόπο τα πράγματα- προβλήματα που τον απασχολούν. Έστω και αν δεν μπορείς να κάνεις αυτό που για σένα φαίνεται ακατόρθωτο πρέπει να προσπαθήσεις για να νιώσεις καλύτερα μέσα σου!
Να νιώθεις ότι εγώ τόλμησα, εγώ το είπα και έτσι θα είμαι...το καλύτερο πράγμα στη ζωή είναι να αγαπάς και να ξέρεις ότι αγαπιέσαι!

υπάρχει ωραιότερο πράγμα από την αγάπη;